Seizoen 2015 – tweede fase

Eigenlijk bestaat een ‘duiven-seizoen’ uit twee seizoenen in een. In het voorjaar ben je druk met het klaarmaken van de oude duiven om ze in conditie te krijgen. Ze komen weer in het ritme en worden geregeld door de baas een stukje weg gebracht om ‘het gevoel’ weer te krijgen. Dan is het tijd voor de wedstrijden; vitesse, midfond en fond. Flink aan de bak!

In de zomer begint dat hele riedeltje nog eens. De jonge duiven moet leren trainen en het ritme leren kennen. Zodra dat goed gaat mogen ook zij op zoek naar hun oergevoel. Postduif ben je pas als je van een willekeurig punt naar huis gevlogen bent. De jongen leren hun thuis vinden en beginnen ook te snappen dat ze zo snel mogelijk richting huis moeten als ze uit de mand komen. Voor hun een paar wedstrijden van 150 tot 400 km.

In Oldehove is fase 1 met de oude duiven vroegtijdig afgebroken wegens drukke werkzaamheden van de baas. Gelukkig kon hij in fase 2 nogmaals z’n best doen om de duiven goed aan de start te krijgen en er een mooi seizoen van te maken.

Samen met Lydia heb ik de duiven bijna dagelijks weggebracht. In regen, mist, inversie en ook wel eens bij mooi weer. Dat ging hartstikke goed! Van de laatste keer (net voor de eerste wedstrijd) heb ik een filmpje gemaakt:

Gisteren was dan het moment van de vuurdoop. Vanuit Duiven werden ze op 150 kilometer gelost. Ze kwamen zowaar in groepjes aan. Leuk om mee te maken :-) De uitslag: 10, 15, 16, 36 tegen 347 duiven. Er waren ook een paar ouden ingekorfd. Daar was de uitslag 5, 13.
Er zijn nog 4 jongen onderweg…

Bij Lydia ging het erg goed! Ze was 54e in de vereniging en verdiende daarmee haar eerste-prijs-ooit-beker. Bij haar is er nog eentje onderweg…

De jongen liggen op dit moment te drogen na het nemen van een bad. We gaan ze weer klaarmaken voor volgende week :-)

Radiostilte

Al een paar weken geen berichten. Dat is meestal geen goed teken. In Tolbert is dat ook echt zo. de duivenwedstrijden voor dit seizoen zijn over en uit. op de laatste vlucht heb ik n.l.  erg veel verlies geleden met als gevolg dat ik nog 4 doffers en 3 duivinnen heb.
Ik richt me dus op de jonge duiven. Gelukkig geeft dat erg veel voldoening en plezier. Ze vliegen als gekken en bij een paar keer fluiten komen ze direct terug op het hok. Vleugels ingetrokken, rug krom, alles wordt dan bijgezet om van heel snel, naar plotseling stil te gaan. Dat heb ik alleen nog maar bi jonge duiven gezien.
Gelukkig geen last meer van roofvogels, behalve afgelopen week. Alle jongen zaten op het dak en plots vloog er een sperwer over. Niets aan de hand, maar alle jongen stoven weg, een ieder naar die richting waar de snavel al heen stond. Helaas betekende dat er een tegen de ramen van het huis knalde en z’n nek brak en een ander vloog tegen de garagedeur. Die heeft het overleeft, maar heeft waarschijnlijk een fikse hersenschudding.

 

wie het kleine niet

Deze week gingen ze naar Gennep, 167 km.  Mooi vliegweer, no-wind dat zijn omstandigheden daar kunnen we wel wat mee. Vroeger ja, maar nu is de 90ste plek in de vereniging mijn deel. We zijn er dus nog niet, maar vergeleken met vorige week hebben we toch duidelijk de stijgende lijn te pakken. Ook zijn ze allemaal weer thuis en dat is mooi.

We blijve ons best doen en zijn al weer bezig met de wedstrijd van volgende week. Een duif zal zeker niet mee gaan. Hij kwam vandaag ernstig gewond thuis. De krop kapot. Als hij dronk loopt het aan de voorkant er net zo hard weer uit. Waarschijnlijk ergens tegenaan gevlogen. We doen ons best om hem te redden. Eerst maar even ziekenboeg.

nog heel heel even

Als er in Oldehove al 2 zijn en in Tolbert nog niets, dan weet je dat er iets goed fout is. Dat was ook zo, die van mij waren in de vrachtauto gebleven.  “Nog geen zin” of  weet ik veel wat… In de loop van de dag kwamen de heren thuis. Nr. 4 om 14.45 uur en nr. 5 om 16.10 en ga zo maar door. Zondagochtend kwam (gelukkig) de laatste terug.

Ik heb er maar een verklaring voor: ze zijn achter de meiden aan geweest. De meeste doffers hebben geen duivin bij mij op het hok. Ze hebben vast gedacht dan gaan we zelf wel op speeddate….Gezondheid kan het niet zijn want we hebben ze net laten controleren door N.W.

Goed we hebben ze toch maar een bad gegeven en zullen ze deze week weer goed verzorgen. Nieuwe week nieuwe kansen. Dat is het mooie van deze sport.

De kop is eraf!

Zo! Na weken van voorbereiding was vandaag de eerste vlucht. De duiven zijn naar duiven geweest. Naar Oldehove toe is dat 150 kilometer. Het ging direct voor de punten vandaag. We hadden graag eerst een africhting gehad, maar dat is uiteindelijk niet doorgegaan.

Ik heb de volgende noteringen gehaald: 4, 16, 47 en 107 van 472 duiven. Niet slecht voor een eerste vlucht. Volgende keer hoop ik ze toch wat dichter bij elkaar te hebben. Maar goed, daar gaan we komende week aan werken :-)

Nog heel even

Volgende week gaan we voor het eerst inkorven. Altijd toch weer spannend. Ik heb niet veel aan voorbereiding gedaan dit seizoen. Goed voeren, hok goed schoon houden, elke dag even los, maar dat is het dan wel. Vandaag kwam er een melker uit Oldehove om bij mij in de tuin de duiven los te laten en op te leren. Ik voelde me behoorlijk vereerd, ….in mijn tuin!!

Je moet van de nood een deugd maken, dus vroeg ik of we die van mij ook even weg konden brengen. Bij Jonkersvaart gingen ze los en ze waren bijna eerder thuis dan ik zelf. En dat nog wel in een golf gte.  Zit dus wel goed denk ik met die duiven.

Met de jongen gaat alles naar wens. Elke dag even los en elke keer wordt er een beetje verder gekeken dan de bekende neus lang is. Helaas zijn er een aantal clubgenoten met ziekte onder de jongen en zelfs sterfte. Dat is balen. Beterschap wens ik hen en ik hoop dat het niet te erg is/wordt.

Vrouwen…

Een stukje over vrouwen… moeilijk onderwerp :-)

Allereerst de weduwduivinnen. Die zijn helemaal in hun element. Trainen goed, eten goed en zijn zo goed als klaar voor het begin van het seizoen. Ze zitten in een klein hokje (80 cm x 120 cm) en zijn daardoor erg mak.

Het zijn echte single ladies. Het refrein van dit nummer van Beyoncé: ‘Cause if you liked it then you should have put a ring on it’. Dat heb ik dus gedaan, er een ring omheen gedaan :-)

Dan de duivinnen in het kweekhok. Er zitten inmiddels meer duivinnen dan doffers in het kweekhok. Een aantal duivinnen hebben namelijk in het vlieghok gezeten, gekoppeld aan een weduwnaar. Die zijn inmiddels allemaal weer terug en dat kun je duidelijk merken. Een doffer heeft aan aandacht geen gebrek. Hij heeft inmiddels een affaire met drie dames! Ze zijn nogal jaloers dus ook voor deze dames wordt het tijd dat ze apart gezet gaan worden. Ik heb (nog) niet de mogelijkheid om ze apart te zetten. Hopelijk komt daar deze zomer verandering in…

“komt er nog een stukje of niet?”

Dat krijg ik in Tolbert te horen van “mijn duivin”…jahoor ik was erin gedachten al mee bezig. Waar moet het over gaan, over de jongen die goed vliegen en rechtstreeks op de klep van de spoetnik landen, of over de jongen die net geboren zijn.  Misschien over die aanvlieger van zaterdagmiddag. Ik heb wel 5 keer geteld……ik heb toch 9 vliegers en ik zie er 10.Ik zou ook kunnen schrijven over dat ze zo lekker in bad gaan. en dat er zeezout  in het water zit tegen luis. Alle duiven hebben afgelopen week een geelkuur gehad. Dat viel mij trouwens wel tegen. Ik gebruik altijd knoflookteentjes in het water en dan toch geel. Nou ja ik blijf het gewoon gebruiken. Het zal in elk geval helpen tegen luis.

Volgens het wedstrijdschema is er volgende week een opleervlucht vanaf Zwolle. Daar doe ik niet aan mee, maar het vliegseizoen nadert met rasse schreden.

verloren zoon…

Deze week de jongen in Tolbert voor het eerst los gehad. Toen ze met z’n allen nog in de spoetnik zaten heb ik eerst maar even een foto van ze gemaakt. Je weet maar nooit hoe dat gaat als ze voor het eerst los komen….  IMG_20150317_163208713 Vaak gaat het zo: als je denkt dat het niet goed gaat, dan gaat het ook niet goed. De eerste twee vlogen er uit op de grond. Rustig aan een goed begin…totdat de volgende ook denkt dat hij op de grond moet vliegen. Een sprong, de schrik van je leven en niet op de grond komen, maar op de wieken. De twee die op de grond zaten schrikken ook en kiezen ook het ruime sop. Een uur later zit er een in de boom (waarom lijkt dat toch raar met postduiven???) en een is er vandoor en de derde vliegt nog ergens rond het huis. Kortom gauw de spoetnik weer dicht, want dan heb ik er tenminste nog vier. wat  een stress die duivensport. Als het bijna donker is  een via de voordeur weer in het hok, een is spoorloos en een zit in een boom. Zowaar komt deze naar beneden vliegen en gaat ook via de voordeur naar binnen. de laatste is spoorloos en ook de volgende dag heb ik die niet weer gezien. Jammer denk je dan. Maar de derde dag als ik van mijn werk kom zit deze verloren zoon toch weer bij ons op de heg. YES ze zijn allemaal weer terug op het honk. Superduiven. Let maar eens op dit seizoen.

Dinsdag is mijn hok weer internationaal geworden. Een Belg genaamd Janssen uit Natural is de gelederen komen versterken. Verder ben ik vandaag in Oldehove geweest om de jongen te inspecteren. Zien er goed uit ondanks alle medicijnen die daar in Oldehove verstrekt worden…. Zouden ze daar nu echt sneller van gaan vliegen of heeft dat nog met die zgn intelligentie te maken?