J34 Asse Zelik

Vorige week niet in de prijzen, nu wel. Vijf van de 14 jongen zitten in de prijzen. Niet helemaal voorin de uitslag (vanaf plek 22), maar wel weer op papier. Op 1 na zijn ze allemaal weer terug. Allemaal tekenen dat het beter gaat. Volgende week hopelijk weer iets beter. Ze gaan dan naar Quievrain, dat is 371 kilometer bij Oldehove vandaan. Een mooie afstand. Misschien gaan we dan een vroege duif zien in Oldehove…

De twee oude duivinnen die ook mee waren naar Asse Zelik hebben het goed gedaan. Ze vliegen 1 en 2 in de vereniging, 1 en 3 in het rayon en 8 en 29 in de noordelijke helft van de afdeling. Niet direct tegen hele grote aantallen duiven, maar wel leuk voor de statistieken. Wat ik zelf belangrijker vind is dat de omstandigheden thuis weer goed zijn. Als deze het kunnen moeten de jongen het straks ook weer kunnen. We gaan het zien :-)

Ondankbaar

Ik heb een probleempje met duiven die niet thuis komen. Twee weken terug een duif in Kiel Windeweer en vorige week een duif die door de duivenkoerier uit Zuid-Holland gehaald werd. Wat is het probleem? Ik vind dat je verantwoordelijk bent voor je duiven en dat – als het even kan- je ervoor zorgt dat je ze op een of andere manier ophaalt.

Dat doe ik dus ook en de gehaalde duif krijgt een feestelijke ontvangst en ik verzorg hem/haar goed. Als ze dan uiteindelijk na ruim een week weer mee mogen op de wedstrijd, blijven ze alsnog weg……waarom dan die moeite?

Gisteren 4e op clubniveau, dat is mooi. Toch niet helemaal tevreden, want ze komen niet lekker achter elkaar. Vandaag (zondag nog een paar thuisgekomen, dus de schade valt mee. Op zondagmorgen even uitvliegen en een lekker bad en dan richten we ons weer op volgende week.

Harmen gefeliciteerd met de 1e plek bij de oude duiven. Nu ook nog even met de jongen presteren graag.

Herstel

Zoals u vorige week kon lezen waren de duiven in Oldehove ziek. Daarom heb ik vorige week niet meegedaan. Afgelopen zaterdag zijn ze weer mee geweest. Best een grote sprong, ineens naar 260 kilometer. Maar ze zijn allemaal weer thuis! Te laat om prijs te pakken, maar dat geeft niet. Hopelijk komt dat vanzelf weer.

Papa; gefeliciteerd met je eerste prijs :-)

Tessenderlo

’s Ochtends stress. Bril ophalen bij de opticien,  groen wegbrengen naar de stort en vervolgens denken dat je te laat bent om de duiven op te wachten. Uiteindelijk alles klaar en zitten wachten. Zie een aantal duiven overkomen en dan denk je: zie je wel, ik heb de zaakjes niet op tijd klaar….

Als Oldehove appt dat hij nog niks heeft, begin ik te denken dat het misschien nog meevalt. 11.25.06 uur komt de eerste duif, daarna een poos niets meer. Dat laatste hoop ik nog beter te gaan doen. De eerste duif blijkt uiteindelijk ook de eerste duif in de vereniging te zijn.

Dik tevreden dus!!

(Alleen de duif uit Kiel Windeweer is nog niet thuis….)

Dank fam Zwiers

Na de tweede duivenvlucht was ik een van mijn favorieten kwijt. Favoriet omdat deze duif al een keer met gebroken poot thuisgekomen was en ik haar ook weer helemaal klaar gekregen heb. Juist deze duif bleef weg op de wedstrijd van Duiven. In de loop van de week werd ik gebeld door de familie Zwiers uit Kiel Windeweer. Zij hadden geen duiven, maar ze hadden een van mij opgevangen, die uit de hand kwam eten en zeer tam was. Ze hielden haar in leven met kippenvoer. Een dag later heb ik de duif opgehaald. Zo zie je maar er gebeuren veel mooie dingen in de duivensport. Volgende week gaat ze weer mee op wedstrijd.

Gisteren hadden we voor mij de tweede wedstrijd, Boxtel. Op een na zijn alle duiven terug, dus ik ben niet ontevreden. Op Duiven was mijn eerste duif 71 ste  terwijl we gisteren op Boxtel al zijn gestegen naar een 20 plaats. De ene jonge duif doet de ene week niets en de andere vliegt plotseling een prijs. Zeg het maar wat is wijsheid??

Oldehove afdeling heeft niet meegevlogen. Daar hebben ze coli…..(beterschap)

Seizoen 2015 – tweede fase

Eigenlijk bestaat een ‘duiven-seizoen’ uit twee seizoenen in een. In het voorjaar ben je druk met het klaarmaken van de oude duiven om ze in conditie te krijgen. Ze komen weer in het ritme en worden geregeld door de baas een stukje weg gebracht om ‘het gevoel’ weer te krijgen. Dan is het tijd voor de wedstrijden; vitesse, midfond en fond. Flink aan de bak!

In de zomer begint dat hele riedeltje nog eens. De jonge duiven moet leren trainen en het ritme leren kennen. Zodra dat goed gaat mogen ook zij op zoek naar hun oergevoel. Postduif ben je pas als je van een willekeurig punt naar huis gevlogen bent. De jongen leren hun thuis vinden en beginnen ook te snappen dat ze zo snel mogelijk richting huis moeten als ze uit de mand komen. Voor hun een paar wedstrijden van 150 tot 400 km.

In Oldehove is fase 1 met de oude duiven vroegtijdig afgebroken wegens drukke werkzaamheden van de baas. Gelukkig kon hij in fase 2 nogmaals z’n best doen om de duiven goed aan de start te krijgen en er een mooi seizoen van te maken.

Samen met Lydia heb ik de duiven bijna dagelijks weggebracht. In regen, mist, inversie en ook wel eens bij mooi weer. Dat ging hartstikke goed! Van de laatste keer (net voor de eerste wedstrijd) heb ik een filmpje gemaakt:

Gisteren was dan het moment van de vuurdoop. Vanuit Duiven werden ze op 150 kilometer gelost. Ze kwamen zowaar in groepjes aan. Leuk om mee te maken :-) De uitslag: 10, 15, 16, 36 tegen 347 duiven. Er waren ook een paar ouden ingekorfd. Daar was de uitslag 5, 13.
Er zijn nog 4 jongen onderweg…

Bij Lydia ging het erg goed! Ze was 54e in de vereniging en verdiende daarmee haar eerste-prijs-ooit-beker. Bij haar is er nog eentje onderweg…

De jongen liggen op dit moment te drogen na het nemen van een bad. We gaan ze weer klaarmaken voor volgende week :-)

Radiostilte

Al een paar weken geen berichten. Dat is meestal geen goed teken. In Tolbert is dat ook echt zo. de duivenwedstrijden voor dit seizoen zijn over en uit. op de laatste vlucht heb ik n.l.  erg veel verlies geleden met als gevolg dat ik nog 4 doffers en 3 duivinnen heb.
Ik richt me dus op de jonge duiven. Gelukkig geeft dat erg veel voldoening en plezier. Ze vliegen als gekken en bij een paar keer fluiten komen ze direct terug op het hok. Vleugels ingetrokken, rug krom, alles wordt dan bijgezet om van heel snel, naar plotseling stil te gaan. Dat heb ik alleen nog maar bi jonge duiven gezien.
Gelukkig geen last meer van roofvogels, behalve afgelopen week. Alle jongen zaten op het dak en plots vloog er een sperwer over. Niets aan de hand, maar alle jongen stoven weg, een ieder naar die richting waar de snavel al heen stond. Helaas betekende dat er een tegen de ramen van het huis knalde en z’n nek brak en een ander vloog tegen de garagedeur. Die heeft het overleeft, maar heeft waarschijnlijk een fikse hersenschudding.

 

wie het kleine niet

Deze week gingen ze naar Gennep, 167 km.  Mooi vliegweer, no-wind dat zijn omstandigheden daar kunnen we wel wat mee. Vroeger ja, maar nu is de 90ste plek in de vereniging mijn deel. We zijn er dus nog niet, maar vergeleken met vorige week hebben we toch duidelijk de stijgende lijn te pakken. Ook zijn ze allemaal weer thuis en dat is mooi.

We blijve ons best doen en zijn al weer bezig met de wedstrijd van volgende week. Een duif zal zeker niet mee gaan. Hij kwam vandaag ernstig gewond thuis. De krop kapot. Als hij dronk loopt het aan de voorkant er net zo hard weer uit. Waarschijnlijk ergens tegenaan gevlogen. We doen ons best om hem te redden. Eerst maar even ziekenboeg.